Denken jullie dat de Centauri zullen stoppen nu ze ons hebben veroverd?
Wij zijn pas het begin. Jullie zullen allemaal volgen.
Dit is iets tussen jullie en de Centauri. Wij staan erbuiten.
Nu nog wel. Hun wapens hebben een poosje gezwegen...
maar zodra ze beseffen dat niemand ze tegenhoudt, zijn jullie aan de beurt.
Nu is het hier nog rustig, maar dat kan zo veranderen.
Zijn jullie bereid jezelf op te offeren voor alles wat jullie hebben?
G'Kar, dit heeft geen zin. Waarom zet je jezelf zo te kijk?
Ze moeten onze stem blijven horen. Op straat, in hun slaap.
We moeten de rest eraan herinneren dat we nog bestaan. We zijn er nog.
Als ze ons vergeten, zijn we echt verloren.
Kom nou mee. Er is een vergadering. - Vooruit dan maar.
Lennier zei dat je me wou spreken.
Is er een probleem?
Jij, misschien. We hebben er een inquisiteur bij geroepen.
Een inquisiteur? Waarom?
Om zeker van je te zijn.
Je dient je aan z'n gezag te onderwerpen.
Hoe weet ik wie het is?
Dat merk je vanzelf.
Als je het overleeft.
Project Babylon was onze laatste en beste hoop op vrede.
Een wereld op zich, 8 kilometer lang en gelegen in neutraal gebied.
Een plek voor handel en diplomatie voor mensen en buitenaardse wezens.
Een glanzend baken in de ruimte, eenzaam in de nacht.
Het derde tijdperk van de mensheid was begonnen.
Het was het jaar van de Grote Oorlog.
Dit is het verhaal van het laatste Babylon-station.
We schrijven het jaar 2259. De naam van het station is Babylon 5.
Ik weet niet zeker of ik het wel begrijp.
Je kunt me wel zeggen dat er iemand voor je komt...
dat je wat met hem moet bespreken en dat de douane hem moet doorlaten.
Maar je kunt me niet zeggen wie het is of waarvoor hij komt.
Ik weet dat het veel gevraagd is. - Vragen is geen punt. Voor jou niet.
We hebben samen veel meegemaakt. Ik wil het gewoon graag begrijpen.
Ambassadeur Kosh heeft twijfels. - Hoezo?
Hij heeft geen twijfels. Hij zoekt bevestiging.
Dat is hetzelfde. - Mag ik even?
Kosh en de Vorlons zijn van cruciaal belang voor de oorlog die op handen is.
Als hij ergens mee zit, wil ik dat graag weten.
De ambassadeur is onzeker over mij. - Over jou?
Waarom? - Door m'n band met jou en Kosh...
sta ik in het hart van de dreigende storm.
Kosh wil weten of m'n keuze juist was en om de juiste redenen.
Een juiste keuze om foute redenen...
is onzuiver, besmet en uiteindelijk zelfvernietigend.
Ambassadeur Kosh wil er zeker van zijn...
dat de juiste mensen op het juiste moment op de juiste plaats staan.
Deze bezoeker beslist dus of jij bij die juiste mensen hoort.
Hoe dan?
Als ik iets voor je kan doen...
Wat ik moet doen, moet ik alleen doen.
Daar heb ik uit vrije wil mee ingestemd.
Hou je er alsjeblieft buiten. Wat er ook gebeurt.
Wat heeft u voor me, Mr Chase? - Alles wat u wilt, voor de juiste prijs.
Ik wil lichte wapens die we kunnen binnen smokkelen of droppen.
Geweren, mijnen, PPG's, stoorzenders.
De oorlog is toch afgelopen? - Helemaal niet.
Onze tactiek is alleen gewijzigd. - Ondergronds verzet.
Veel geluk, dat zal nodig zijn. - Ik zorg zelf wel voor geluk.
U weet wat ik wil hebben. Kunt u het leveren of moet ik naar een ander?
Ik kan er wel aankomen. Maar dat spul is niet goedkoop.
Dat is m'n laagste bod.
Te hoog.
Zoals u wilt. Er zitten wel veel risico's aan vast.
De Aarde kocht deze wapens van ons tijdens jullie oorlog met de Minbari.
Onze vraagprijs lag veel lager dan wat u ons nu rekent.
De situatie is momenteel erg gespannen.
Er is nu een verkopersmarkt.
Maar laat niemand beweren dat ik geen medeleven toon.
Ik haal tien procent van de prijs.
Daar wil ik nog even over denken. - Zoals u wilt.
Maar morgen betaalt u gewoon het volle pond.
Ik stort vijftig procent van het bedrag op uw rekening als aanbetaling.
De rest krijgt u bij levering.
Afgesproken.
Prettig zaken met u te doen.
Dat geld is het spaargeld van de Narn...
die aan de Centauri wisten te ontsnappen.
Er is een beperkte hoeveelheid, waar met bloed voor betaald is.
Als het wordt verkwist of gestolen...
dan zal uw lichaam misschien wel worden gevonden...
maar het zal onherkenbaar verminkt zijn.
Ruimtesluis geactiveerd. Er nadert een schip. Kenmerk en frequentie...
Een transportschip van de Vorlons.
Ik wist niet dat Kosh weg was. - Dat was hij ook niet.
Ivanova voor Sheridan - Met Sheridan.
Nou heb ik wat moois voor je.
Wilt u echt niet dat ik blijf? - Nee, ik handel dit verder wel af.
Ik meen dat ik verwacht word.
U wilt me vast wel zeggen wat u bij de Vorlons deed.
Eigenlijk niet.
Vorlons gaan buiten Babylon 5 toch niet met mensen om?
U kunt niet alles weten.
Waar is Delenn?
Ze komt zodra wij hier klaar zijn.
Er verandert niets.
Corruptie. Onzedelijkheid. Chaos.
Wanneer verliet u de Aarde?
Lang geleden.
Heel lang geleden.
Hebt u hun planeet bezocht? Van de Vorlons?
U weet hoe ze er echt uitzien.
Sta even stil. - Geen tijd.
Ik wil... - De waarheid? Die kunt u niet aan.
De feiten? Als het echt moet: De Vorlons zijn op aarde geweest.
Ze zijn overal geweest. De Vorlons zijn.
Ik ben Sebastian. Ik woonde op Heresford Lane 14B in het jaar 1888.
De Vorlons vonden me, namen me mee en namen me in dienst.
Ze leerden me alles. M'n ogen openden zich...
en ik zag een groots en gruwelijk heelal dat u niet kunt bevatten.
Als ik niet nodig ben, preserveren ze me.
Maar nu hebben ze me opgeroepen voor dit onderzoek.
U staat me toe m'n werk te doen of u laat me weer gaan.
Want ik ben hoe dan ook niet van plan u nog meer te vertellen.
Volgt u mij maar.
Luister, ik hoor dat u wapens koopt voor uw thuiswereld. Is dat waar?
Ik ken u lang genoeg om te weten dat u alleen suggestieve vragen stelt...
als u het antwoord al kent.
Laten we maar doen alsof u me in het web van uw logica heeft gevangen...
en meteen ter zake komen.
De commandant wil u steunen, maar hij wil Babylon 5 wel veilig houden.
U mag best een leger opbouwen...
maar ik wil geen wapens in dit station, anders gaan we naar de haaien.
We gaan al naar de haaien, om uw rare uitdrukking te gebruiken.
Er is niet aan te ontkomen.
Misschien niet. Maar wat voorsprong nemen kan nooit kwaad.
Ik meen het. Ik leef met u mee, maar ga niet tegen me in.
Want dat verliest u.
Tussen twee haakjes...
Hier heeft u vast wel wat aan.
Wat is dat?
Een vriend van me leidt een afgelegen doorvoerstation, vlakbij 'n ruimtesluis.
Veel illegaal spul, maar hij stopt de juiste mensen wat geld toe.
Een paar extra kratten zullen er niet opvallen.
Ik heb hem al gesproken. Hij zal alles kosteloos voor u doorvoeren.
Waarom?
Ik had nog wat van hem te goed. - Ik bedoel: Waarom doet u dit?
Omdat u niet tegen me loog. - Dat wist u vast al van tevoren.
Zoals u al zei, ik ga pas praten als ik weet waar het toe zal leiden.
Maar men kan me altijd nog teleurstellen.
Fijn dat u dat niet deed.
De man op wie je wachtte, is aangekomen.
Het duurde even voor we vonden wat hij wou: Een afgesloten ruimte.
Hij wacht op je in Grijs 19.
Wil je dit echt doorzetten? Ik heb net even met hem gepraat.
Hij bevalt me helemaal niet.
Het zal heus wel goed gaan. Bedankt voor je hulp.
Zo is het ver genoeg.
Doe ze om.
De boeien zijn voor jou gemaakt.
Je kunt ze elk moment afdoen, maar dan geef je toe gefaald te hebben...
en zal de Vorlon je ongeschikt achten voor de taak die je wacht.
Heb je dat begrepen?
Wie ben je?
Delenn. - Onaanvaardbaar antwoord.
Je naam ken ik al.
Wie ben je?
Delenn.
Bij herhaling van een onaanvaardbaar antwoord neemt de straf toe.
Wie ben je?
De ambassadeur van Minbar. - Onaanvaardbaar. Dat is je titel maar.
Wat anderen je noemen als je je achter formaliteiten verschuilt.
Wie ben je?
Ik ben de dochter van... - Onaanvaardbaar.
Wat triest. Je kunt niet eens zo'n simpele vraag beantwoorden...
zonder te verwijzen naar stambomen en wat anderen je noemen.
Heb je dan niets van jezelf?
Niets dat niet door anderen is verschaft, omschreven, afgebakend...
afgestempeld, bekrachtigd, genummerd en goedgekeurd?
Hoe kun je voor iemand anders strijden...
als je er geen flauw idee van hebt wie je zelf bent?
Weet je hoevelen er al voor me hebben gestaan zoals jij nu?
Trots, tartend.
Vol van hun eigen gewichtigheid.
Ze denken dat ze zijn uitverkoren, dat ze bijzonder zijn.
Gunstelingen van God zelf.
Allemaal zijn ze gebroken.
En dat was het beste voor ons allen.
Het is beter om de anderen de illusie van valse hoop te besparen.
Je hebt de brutaliteit te denken dat je in opdracht van God werkt.
Dat je voor een heilige zaak strijdt.
Ik geloof daar niks van.
En tegen de tijd dat je hier weggaat...
geloof jij het ook niet meer.
Het is zelfs mogelijk dat je hier zult sterven.
Wat heeft het voor zin om me te vermoorden?
Ik vermoord je niet.
Je kunt de boeien elk moment afdoen. Maar daarmee geef je je dwaling toe.
Dan geef je toe dat je niet sterk genoeg bent voor je taak.
Je trots zal je daarvan weerhouden. Als je denkt de uitverkorene te zijn...
dan moet je alles riskeren en hopen dat het heelal inderdaad achter je staat.
Tenzij je het fout hebt.
En hier...
nu...
met z'n tweet jes...
zullen we daar achter komen.
Voor eens...
en altijd.
Mr Cotto, ik heb een bericht voor ambassadeur Mollari.
De ambassadeur kan niets voor u doen.
U begrijpt het niet. - We zijn uitgepraat.
Denk er nog eens over na.
Groen 5.
Het spijt me.
Ik wou dat ik iets kon doen, maar...
Ik zei het ze nog, maar ze wilden niet luisteren. Ze luisteren nooit.
Het spijt me.
Dood, dood, dood, dood...
Hoe betuigt u hun uw spijt? - Dat kan ik niet.
Dan kan ik u niet vergeven.
Je wilt hier niet zijn, hè? Je lag nu liever in je bed te dromen van je roem.
Ik ga waar ik heen moet. - En waarom ook niet.
Je bent Delenn, de uitverkorene. Je duldt dit tot je er genoeg van hebt.
Een woord van jou en de engelenschaar daalt neder...
om je van alle gevaar weg te halen...
omdat jij een lotsbestemming hebt. - Die hebben we allemaal.
Is dat zo?
Wat nobel. - Soms zien we het niet.
We leren dat we niet belangrijk zijn. - Leer je dat van mensen zoals ik?
Misschien.
Maar vernietigen we dromen of beschermen we het algemeen belang?
Roep maar, Delenn.
Roep het heelal. Als het je hoort, zal het je toch zeker wel helpen?
Roep dan.
Ja, heel goed.
Nu eens kijken of het heelal reageert.
Stilte.
Een stilte zo diep als toen de walvis Jonas opslokte.
Weet je waarom je hier bent?
Hier, nu. - Ik ben gestuurd.
Hierheen? - Ja, door Kosh.
Je begrijpt de vraag niet. Waarom ben je hier, nu, in dit leven?
Ik hoor hier te zijn. - Voor wie?
Dat weet ik niet. - Hoe kun je dan zo zeker zijn?
Het doet er niet toe. Als ik geloof...
En als de wereld wat anders denkt? - Dan heeft de wereld het mis.
Misschien heeft Delenn het zelf wel mis. Heb je dat weleens overwogen?
Soms.
Dan is er misschien nog hoop voor je.
Als beloning...
gun ik je nu tien minuten rust.
We werken aan een ondergronds communicatienet met de Thuiswereld.
Zo kunnen we de droppings coördineren.
En de wapens? - Die zijn duurder dan we verwachtten.
500.000 credits voor de eerste zending.
Ik weet dat het veel is, maar voorlopig moeten we allemaal offers brengen.
Bereiken die wapens de Narn wel? - Jullie hebben m'n woord.
We twijfelen niet aan je woord.
Maar wel aan je vermogen om je beloften waar te maken.
Misschien moeten we het aan een ander overlaten.
Als m'n woord niet volstaat, wat dan wel?
Sinds de val van de Thuiswereld hebben we niemand kunnen bereiken.
We weten niet eens of onze families nog leven.
De verbinding is verbroken, afgezien van officiële Centauri-kanalen.
Berichten komen al niet aan...
dus waarom zouden we geloven dat die wapens zullen aankomen?
Als we onze wereld willen heroveren, zullen we eensgezind moeten zijn.
We kunnen ons nu geen conflict veroorloven.
Als ik nieuws van je familie bemachtig...
zullen jullie me dan als leider aanvaarden?
En als het je niet lukt, maak je dan plaats voor een ander?
Binnen 24 uur ontvang je nieuws van je familie.
Weet je wat jouw probleem is?
Je bent een radertje dat denkt de hele machine te zijn.
Een fluit die zich de symfonie waant.
Je hebt gefaald.
Geef het maar toe, dan voel je je een stuk beter.
Je enige lotsbestemming is de spijker te zijn die het hout in wordt gedreven.
Je stelt je aan als een dwaas.
Dan ben ik maar een dwaas.
Maar dat is beter dan te zijn wat jij bent.
En wat ben ik dan?
Alsjeblieft, vertel me dat eens.
Je bent een schepsel dat pijn heeft geleden en pijn heeft veroorzaakt...
en te veel geniet van het toedienen van pijn.
Je hebt dromen gekoesterd en bent teleurgesteld...
omdat je niet sterk genoeg bent, of waardig genoeg, of goed genoeg.
Je haalt uit naar anderen met idealen...
omdat ze je aan je eigen falen doen denken.
Je wil bewijzen dat ze net zo slecht, net zo onzuiver zijn als jij.
Ben ik warm, Mr Sebastian?
Wie ben je? - Ik ben Delenn.
En heb jij een lotsbestemming?
Wees een brave Minbari. Pas je aan. Wees stil.
Geef toe dat je niet voldoet.
Ik kan je hart voelen. Ik kan het hier in m'n hand houden.
Ik kan het fijnknijpen.
Voel je je hart?
Voel je hoe het langzamer gaat?
Langzamer.
Ik kan het laten stilstaan.
Nog een klein stukje...
en het staat stil.
Het is veel gevraagd, maar ik heb weinig tijd en middelen.
Nieuws van thuis is m'n enige hoop om de macht over m'n volk te behouden.
Wat je vraagt is in het beste geval heel moeilijk.
We hebben niks meer van Narn gehoord sinds de verovering.
Over 'n paar weken is er weer contact. - Dat is te laat. Ik heb dit nu nodig.
Dit zijn de gegevens van de familie. Als u me kunt helpen...
Ik zal m'n best doen.
Wat denk je? - Hij zit in de nesten.
Ik wou het aan de Rangers overlaten. - Daar zijn ze nog niet klaar voor.
Dan moeten ze zich maar klaarmaken. We kunnen niet eindeloos toekijken.
G'Kar is een vast gegeven.
Als hij aftreedt, moeten we nog maar afwachten wie de nieuwe leider wordt.
We hebben er belang bij hem te steunen.
Laat de Rangers die lui opzoeken en met nieuws terugkomen.
Ik zal m'n best doen.
Meer vraag ik niet.
Je hoort hier niet te zijn. Hij komt zo terug. Als hij je ziet...
Ik haal je hier weg, dit is waanzin. Wat wil hij?
Ik weet het niet, hij vraagt steeds hetzelfde.
Ik weet nog steeds niet wat hij wil.
Het is idioot. Hoe kan ik de test doorstaan als ik de regels niet ken?
Toe nou, je moet gaan. Snel. - Niet zonder jou.
Als ik wegga, stel ik jou en Kosh en iedereen teleur.
Als je van me houdt, wil je dat voorkomen. Ga nu, alsjeblieft.
Mr Lennier, wat kan ik voor u doen? - Ga tegen Kosh in, alleen u kunt dat.
Wat is er? - Ambassadeur Delenn.
De inquisiteur...
Hij vermoordt haar.
Ik vrees dat je het niet zult redden.
Het is niet jouw schuld. Je lot is lang geleden al vastgelegd.
Alles wordt door anderen bepaald.
Je was al vanaf je geboorte verdoemd.
Eindelijk komt dan de laatste speler in ons toneelstukje op.
Laat haar met rust.
Waarom? - Doe het nou maar gewoon.
Wat betekent ze voor u?
Ik hoef u niet te antwoorden. - Nee, dat hoeft u inderdaad niet.
Nu bent u aan de beurt.
U zei dat u me niet hoeft te antwoorden.
Maar er is geen reden u van ons gesprek uit te sluiten.
U hoort bij haar.
Net zoals zij bij u.
Maar u bent niet zomaar een dromer. U bent een soldaat.
Hoe ver bent u bereid te gaan? Hoeveel wilt u riskeren?
Hoeveel mensen offert u op voor de zege?
Bent u bereid te sterven zonder vrienden, eenzaam en alleen?
Dat kan de komende oorlog van u eisen.
Loop naar de hel. - Dit is de hel, commandant.
En u bent de voornaamste verdoemde ziel.
En de mensen met wie u werkt? De mensen die u uw vrienden noemt?
Bent u bereid ook hen op te offeren?
En uw familie? En uw goden?
En de waarheid? En bloed? En goed? En kwaad?
En uw toekomst? En geloof? En zonde? En de hel?
En de dood? En de eeuwigheid? - Stop. Je moet mij hebben.
Je bent hier om mij te ondervragen. Laat hem gaan.
Als je iemand wil doden, neem mij dan.
Wederzijdse bewondering en opofferingsgezindheid.
En wat geef jij om hem? - Dat gaat je niks aan.
Luister niet naar hem. Maak dat je hier wegkomt.
Eén beweging, een gebaar, en z'n leven wordt beëindigd.
Of het jouwe.
Geef je jouw leven voor het zijne?
Je hebt toch een bestemming? Is die niet eens één leven waard?
Als ik sterf...
zal een volgende het overnemen.
En nog één, en nog één...
Maar je heilige doel dan? - Dit is m'n doel. Leven.
Eén leven of een miljard levens, dat is om het even.
Je bent dus bereid jezelf op te offeren.
Geen roem.
Geen legers of vaandels of steden om je naam te eren.
Je zult alleen en onopgemerkt sterven...
en vergeten.
Dit lichaam is maar een omhulsel.
Je kunt me niet raken.
Je kunt me niet verwonden.
Ik ben niet bang.
Gaat het?
Niks aan de hand. - Gelukkig.
Wat is er gebeurd?
Ik weet het ook niet precies.
Kom mee.
Jullie mogen gaan.
Jullie zijn geslaagd.
Allebei. - Waarvoor zijn we geslaagd?
Hoe herken je de uitverkorenen?
Geen mens heeft meer liefde dan hij die z'n leven geeft voor z'n broeder.
Niet voor miljoenen mensen, niet voor eer, niet voor roem...
maar voor één persoon.
In het donker, waar niemand er ooit van zal weten en niemand het zal zien.
Ik werk al eeuwen voor de Vorlons, op zoek naar jou.
Diogenes met z'n lantaren...
op zoek naar een eerlijk mens, bereid om zonder goede reden te sterven.
Eindelijk...
is m'n taak dan volbracht.
Jullie beginnen nu pas aan je werk.
Als de duisternis komt, staat één ding vast.
Jullie zijn de juiste mensen...
op het juiste moment, op de juiste plaats.
Het Vorlonse schip kan over een paar uur vertrekken.
Hoe uitgebreid is ons historisch archief?
Aards of buitenaards? - Aards. Engeland, 19e eeuw.
Geen probleem.
Wat wil je weten?
Ik wil een naam en een adres natrekken.
Nummer 14...
Heresford Lane 14B, Londen, rond 1888.
Naam?
Sebastian. - Voornaam of achternaam?
Dat weet ik niet.
Dit kan wel even duren.
We zijn bij elkaar gebleven.
Na'La raakte gewond bij de aanval.
Maar ze maakt het nu goed.
We hebben net gehoord dat je vader nog leeft, godzijdank.
We missen je en we hopen dat je het goed maakt.
Maak je geen zorgen.
We zullen het wel overleven.
Je hebt je woord gehouden.
M'n familie leeft nog.
We zullen niet meer aan je twijfelen.
We staan achter je.
Uw schip is klaar voor vertrek, ik heb alles geregeld.
Ik ben eens gaan graven op basis van wat u me vertelde.
Ons archief bevestigt dat u op Aarde leefde...
in Londen, in het jaar 1888.
Uit ons archief blijkt verder...
dat u opeens spoorloos verdween...
op 11 november 1888.
Een heel interessante datum, Mr Sebastian.
De ochtend na de laatste van een reeks moorden in West End.
De stad ging ten onder aan verderf.
Er heerste chaos en onzedelijkheid.
Er moest een boodschap verkondigd worden, geschreven in bloed.
Een waarschuwing.
In m'n streven naar m'n heilige doel...
deed ik dingen.
Vreselijke dingen. Abominabele dingen. De wereld veroordeelde me.
Ik dacht dat de wereld zich vergiste, ik dacht dat ik door God was gestuurd.
Ik was... - Uitverkoren?
Ik werd...
Ik werd gevonden door de Vorlons.
Die lieten me de vreselijke ernst van m'n fout zien.
M'n misdaden.
M'n hoogmoed.
Ik heb 400 jaar boete gedaan in dienst van de Vorlons.
Ze zeiden dat ik geknipt was voor deze baan.
Maar nu...
misschien...
Nu zullen ze me misschien eindelijk laten sterven.
Dat lijkt me wel verstandig.
Ik wens u veel succes met uw heilige zaak, commandant Sheridan.
Ik hoop dat u betere resultaten boekt dan ik.
Ik word niet herinnerd als boodschapper...
niet als hervormer, niet als profeet, niet als held...
zelfs niet als Sebastian.
Ik word alleen nog maar herinnerd...
als Jack.